wedrzeć się


wedrzeć się
wedrzeć się {{/stl_13}}{{stl_17}}ZOB. {{/stl_17}}{{stl_7}}wdzierać się {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wedrzeć się — dk XI, wedrzeć siędrę się, wedrzeć siędrzesz się, wedrzeć siędrzyj się, wdarł się wdzierać się ndk I, wedrzeć sięam się, wedrzeć sięasz się, wedrzeć sięają się, wedrzeć sięaj się, wedrzeć sięał się 1. «wejść gdzieś (do środka) siłą, przemocą;… …   Słownik języka polskiego

  • wdzierać się — → wedrzeć się …   Słownik języka polskiego

  • wdzierać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wdzierać sięam się, wdzierać sięa się, wdzierać sięają się {{/stl 8}}– wedrzeć się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, wdzierać siędrę się, wdzierać siędrze się, wdzierać siędrzyj się, wdzierać siędarł się, wdzierać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wgryźć się — dk XI, wgryzę się, wgryziesz się, wgryź się, wgryzł się, wgryźli się, wgryzłszy się wgryzać się ndk I, wgryźć sięam się, wgryźć sięasz się, wgryźć sięają się, wgryźć sięaj się, wgryźć sięał się 1. «wpić się w coś zębami, szczękami; nagryzając,… …   Słownik języka polskiego

  • wdarcie się — n I rzecz. od wedrzeć się …   Słownik języka polskiego

  • wcisnąć — dk Va, wcisnąćnę, wciśniesz, wciśnij, wcisnąćnął, wcisnąćnęła, wcisnąćnęli, wciśnięty, wcisnąćnąwszy wciskać ndk I, wcisnąćam, wcisnąćasz, wcisnąćają, wcisnąćaj, wcisnąćał, wcisnąćany 1. «silnie przycisnąwszy, umieścić coś w czymś ciasnym lub już …   Słownik języka polskiego

  • wepchnąć — dk Va, wepchnąćpchnę, wepchnąćchniesz, wepchnąćchnij, wepchnąćpchnął, wepchnąćpchnęła, wepchnąćpchnęli, wepchnąćpchnięty, wepchnąćpchnąwszy rzad. wepchać dk I, wepchnąćpcham, wepchnąćpchasz, wepchnąćpchają, wepchnąćpchaj, wepchnąćpchał,… …   Słownik języka polskiego

  • środek — m III, D. środekdka, N. środekdkiem; lm M. środekdki 1. «miejsce mniej więcej jednakowo oddalone od końców przedmiotu, od krawędzi określonej powierzchni; część środkowa przedmiotu, powierzchni, punkt centralny, centrum; część środkowa odcinka… …   Słownik języka polskiego

  • weprzeć — dk XI, weprzećprę, weprzećprzesz, weprzećprzyj, wparł, wparty, wparłszy wpierać ndk I, weprzećam, weprzećasz, weprzećają, weprzećaj, weprzećał, weprzećany 1. «przystawiwszy, przyłożywszy coś do czegoś, oparłszy o coś, nacisnąć z pewną siłą;… …   Słownik języka polskiego

  • granica — ż II, DCMs. granicacy; lm D. granicaic 1. «linia zamykająca lub oddzielająca pewien określony obszar; kontur, zarys; linia oddzielająca terytorium jednego państwa od innych» Granica parceli, wsi, miasta, województwa. Granica zasięgu… …   Słownik języka polskiego